را انكاركننده است و در نادانيش سرگردان و از آموختن دانش تكبر ورزد . اى پسرم ! درياب وصيت مرا ، نفس خويش را ترازوى بين خود و ديگرى قرار ده دوست بدار و بر ديگرى بپسند آنچه را كه براى خويش مىپسندى ، مپسند آنچه را كه براى خود نمىپسندى ، ستم منما چنانچه دوست ندارى بر تو ستم شود ، نيكى كن آن‌سان كه مىخواهى به تو نيكى شود ، آن چه را كه از ديگران زشت مىشمارى براى خود زشت شمار ، راضى شو از مردم براى خود همان را كه براى مردم راضى هستى ، چيزى را كه نمىدانى مگو بلكه همه‌ى چيزهائى را كه مىدانى مگو ، مگو آنچه را كه دوست ندارى براى تو گفته شود . بدان كه خودپسندى ضد خوبى و آفت خرد است ، هر گاه تو به هدفت رسيدى براى پروردگارت فروتنى كن ، بدان كه پيشروى تو راهى دراز و سخت و بيمناكست و در اين راه ترا از طلب نيكى بىنيازى نيست و به اندازه نيازت و سبكى بار توشه بردار ، بيش از اندازه‌ى نيرويت بار بر مدار كه آن براى تو حسرت و سنگينى دارد و هر گاه پيدا كردى از اهل نياز كسى كه بار ترا بردارد و هنگام نيازمنديت به تو برساند ، پس آن را غنيمت شمار و اگر كسى از تو قرض خواست غنيمت شمار در حال بينيازيت و روز پرداخت را در روز سختيت قرار ده ، بدان كه پيشروى تو گردنه‌اى دشوار است ناگزير بر تو فرود آيد بهشت يا جهنم ، سبكبار در اين گردنه بهتر است از سنگينى بار براى خود پيش از وارد شدن جايى در نظر بگير . بدان خدائى كه در دست اوست گنجينه‌هاى دنيا و آخرت اجازه بدرخواست تو داده و پذيرفتن ترا ضمانت نموده ، فرمان داده كه از او بخواهى تا به تو